3… 2… 1… START!

Sama specyfika i organizacja studiów pedagogicznych wskazuje na konieczność samodzielnego zaangażowania się we własny rozwój zawodowy. Na politechnice studenci mają w każdym semestrze wiele godzin obowiązkowych zajęć laboratoryjnych o charakterze praktycznym, a więc takich, które dają możliwość doskonalenia umiejętności zawodowych.

Zupełnie inaczej sytuacja przedstawia się na studiach pedagogicznych i na innych pokrewnych kierunkach. Tam rolę „pracowni” mogłaby co najwyżej pełnić placówka (np. przedszkole, szkoła) objęta patronatem uczelni lub utworzona przy niej – analogicznie do kliniki uruchamianej przy akademii medycznej, gdzie praktykują przyszli lekarze. Sytuacja taka jest jednak rzadkością i studia związane z naukami społecznymi przewidują jedynie odbywanie praktyk (śródrocznych, wakacyjnych lub dyplomowych) w zewnętrznych placówkach. Dlatego kształcący się pedagodzy, wychowawcy i terapeuci, których program studiów jest mniej obciążający niż na politechnice – sami powinni sobie stwarzać jak najwięcej okazji do praktykowania.

Wbrew pozorom zadbanie o to, by zaraz po studiach mieć co wpisać w CV pod pozycją „doświadczenia zawodowe” nie wymaga wielkich wyrzeczeń czy wielogodzinnych „maratonów”. Dodatkowa praca nie musi zajmować więcej niż kilka godzin tygodniowo. Rocznie da to ok. 200, a przy 5-letnim cyklu studiowania – ok. 1000 godzin! Ma oczywiście znaczenie, co w ciągu tego czasu się działo. Czy było to tylko siedzenie i obserwowanie, snucie się z kąta w kąt na zasadzie „chcesz pomóc, to nie przeszkadzaj” czy plotkowanie z personelem. Również poświęcenie 2-3 wakacyjnych tygodni na pracę jako wychowawca czy opiekun na koloniach, obozach czy półkoloniach, przyniesie przyszłemu pedagogowi wiele korzyści.

Oto, co można (i powinno się) robić podczas praktyk lub wolontariatów:
– zapoznać się ze specyfiką pracy placówki/instytucji np. przeglądając statuty, programy pracy, programy wychowawcze itp.,
– sprawdzić siebie w boju aktywnie uczestnicząc zarówno w działaniach organizacyjnych, jak i bezpośrednio z podopiecznymi,
– zaplanować i zrealizować zajęcia w oparciu o własne pomysły (scenariusze, konspekty, projekty edukacyjne lub artystyczne, akcje, imprezy, eventy), a przy okazji wpleść w nie swoje pasje i zarazić nimi personel i podopiecznych,
– promować działalność placówki/instytucji w regionie, w tym także przez Internet (np. socialmedia),
– wykorzystać własne kontakty i znajomości do wsparcia działań placówki (sponsoring, promowanie, doposażenie, rekrutowanie podopiecznych czy uczniów itp.),
– w oparciu o zdobyte doświadczenia i własny dorobek opracować autorskie publikacje (ebooki, artykuły zamieszczone w pedagogicznych serwisach internetowych, czasopismach, swoim „pedagogicznym” blogu itp.),
– poznać środowisko i pracowników oraz samemu dać się poznać od jak najlepszej strony,
– itp.

Po skończeniu studiów imponujące CV aktywnego absolwenta będzie nie tylko potwierdzeniem jego dużego doświadczenia jako świeżo upieczonego pedagoga, ale również posiadanych przez niego zalet osobowościowych: pracowitości, zaangażowania, systematyczności, samodzielności czy kreatywności. Oczywiste jest zatem, że potencjał i wartość takiego kandydata zwielokrotni jego szanse na zatrudnienie nawet poza instytucjami oświatowymi.

CZYTAJ WIĘCEJ W PORADNIKU:

CV Pedagoga

WWW.KREATYWNAEDUKACJA.PL

Zamów poradnik

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: