3… 2… 1… START!

Sama specyfika i organizacja studiów pedagogicznych wskazuje na konieczność samodzielnego zaangażowania się we własny rozwój zawodowy. Na politechnice studenci mają w każdym semestrze wiele godzin obowiązkowych zajęć laboratoryjnych o charakterze praktycznym, a więc takich, które dają możliwość doskonalenia umiejętności zawodowych.

Zupełnie inaczej sytuacja przedstawia się na studiach pedagogicznych i na innych pokrewnych kierunkach. Tam rolę „pracowni” mogłaby co najwyżej pełnić placówka (np. przedszkole, szkoła) objęta patronatem uczelni lub utworzona przy niej – analogicznie do kliniki uruchamianej przy akademii medycznej, gdzie praktykują przyszli lekarze. Sytuacja taka jest jednak rzadkością i studia związane z naukami społecznymi przewidują jedynie odbywanie praktyk (śródrocznych, wakacyjnych lub dyplomowych) w zewnętrznych placówkach. Dlatego kształcący się pedagodzy, wychowawcy i terapeuci, których program studiów jest mniej obciążający niż na politechnice – sami powinni sobie stwarzać jak najwięcej okazji do praktykowania.

Wbrew pozorom zadbanie o to, by zaraz po studiach mieć co wpisać w CV pod pozycją „doświadczenia zawodowe” nie wymaga wielkich wyrzeczeń czy wielogodzinnych „maratonów”. Dodatkowa praca nie musi zajmować więcej niż kilka godzin tygodniowo. Rocznie da to ok. 200, a przy 5-letnim cyklu studiowania – ok. 1000 godzin! Ma oczywiście znaczenie, co w ciągu tego czasu się działo. Czy było to tylko siedzenie i obserwowanie, snucie się z kąta w kąt na zasadzie „chcesz pomóc, to nie przeszkadzaj” czy plotkowanie z personelem. Również poświęcenie 2-3 wakacyjnych tygodni na pracę jako wychowawca czy opiekun na koloniach, obozach czy półkoloniach, przyniesie przyszłemu pedagogowi wiele korzyści.

Oto, co można (i powinno się) robić podczas praktyk lub wolontariatów:
– zapoznać się ze specyfiką pracy placówki/instytucji np. przeglądając statuty, programy pracy, programy wychowawcze itp.,
– sprawdzić siebie w boju aktywnie uczestnicząc zarówno w działaniach organizacyjnych, jak i bezpośrednio z podopiecznymi,
– zaplanować i zrealizować zajęcia w oparciu o własne pomysły (scenariusze, konspekty, projekty edukacyjne lub artystyczne, akcje, imprezy, eventy), a przy okazji wpleść w nie swoje pasje i zarazić nimi personel i podopiecznych,
– promować działalność placówki/instytucji w regionie, w tym także przez Internet (np. socialmedia),
– wykorzystać własne kontakty i znajomości do wsparcia działań placówki (sponsoring, promowanie, doposażenie, rekrutowanie podopiecznych czy uczniów itp.),
– w oparciu o zdobyte doświadczenia i własny dorobek opracować autorskie publikacje (ebooki, artykuły zamieszczone w pedagogicznych serwisach internetowych, czasopismach, swoim „pedagogicznym” blogu itp.),
– poznać środowisko i pracowników oraz samemu dać się poznać od jak najlepszej strony,
– itp.

Po skończeniu studiów imponujące CV aktywnego absolwenta będzie nie tylko potwierdzeniem jego dużego doświadczenia jako świeżo upieczonego pedagoga, ale również posiadanych przez niego zalet osobowościowych: pracowitości, zaangażowania, systematyczności, samodzielności czy kreatywności. Oczywiste jest zatem, że potencjał i wartość takiego kandydata zwielokrotni jego szanse na zatrudnienie nawet poza instytucjami oświatowymi.

CZYTAJ WIĘCEJ W PORADNIKU:

CV Pedagoga

WWW.KREATYWNAEDUKACJA.PL

Zamów poradnik

Reklamy

Blog pedagoga

Ot, taki sobie blog pedagoga.
Wychowuję, uczę, szkolę, wykładam.
Zapraszam do lektury.

WAKACYJNE SZUKANIE PRACY

Wakacje nie należą do najfortunniejszych okresów na poszukiwanie pracy w większości branży i zawodów. Nie oznacza to jednak, że nie warto w tym czasie próbować dostać się na oświatowy rynek pracy lub rynek stanowiący swoiste „otoczenie” oświaty. Większość placówek pracujących systemem roku szkolnego, a nie kalendarzowego, robi tzw. organizacje (plany związane z ilością oddziałów/klas, strukturą zatrudnienia, przydziałami godzin) w maju. Potem żyje się zakończeniem roku szkolnego i wakacyjnymi planami (głównie prywatnymi). Weryfikacja majowych założeń dokonuje się pod koniec sierpnia na zebraniach kadry lub radach pedagogicznych – wtedy to okazuje się, jak wygląda efekt rekrutacji uczniów/podopiecznych, dyspozycyjność kadry (zmiana pracy, rezygnacja, długoterminowe zwolnienia lekarskie itp.), a także ostateczna decyzja władz oświatowych co do pierwotnych założeń organizacyjnych na kolejny rok szkolny. Zatem sam koniec wakacji i początek września jest czasem, kiedy mogą pojawić się szanse na zwolnienie jakiegoś miejsca (stałe, długo- lub krótkoterminowe).

Ten, kto poszukuje pracy i przegapi okres marzec-maj, najczęściej czeka do września i wtedy rozpoczyna działania aplikacyjne. Wówczas jednak jest zmuszony rywalizować z rzeszą podobnie myślących kandydatów. Wakacje mogą zatem okazać się dobrym momentem na wstrzelenie się na zawodowy rynek pracy, ponieważ pozwalają na nawiązanie bezpośredniego kontaktu z placówkami poprzez staż, wolontariat lub wakacyjne praktyki – przy uszczuplonym urlopami składzie pomoc w lipcu czy sierpniu jest zdecydowanie bardziej przydatna niż w ciągu całego roku, zwłaszcza w placówkach opieki całkowitej. Jeśli chodzi o szkoły, placówki kulturalno-oświatowe (domy kultury, centra zajęć pozalekcyjnych, świetlice środowiskowe itp.) czy organizacje pozarządowe, część z nich podczas wakacji organizuje cykliczne zajęcia lub półkolonie. To również dobra okazja – nie tylko do zarobienia „jakichś” pieniędzy – ale też do nawiązania kontaktów z dyrekcją lub kierownictwem placówki lub instytucji oraz zaprezentowania siebie. Podobnie rzecz się ma w przypadku kolonii lub obozów (zwłaszcza organizowanych przez daną szkołę), kiedy to tuż przed wyjazdem okazuje się, że z jakichś powodów trzeba uzupełnić kadrę.

Oczywiście wakacyjne nawiązanie współpracy z jakąś placówką nie daje gwarancji na jej przedłużenie po wakacjach i objęcie stałej posady na całym etacie lub jej części, może jednak stanowić dobry argument negocjacyjny w powakacyjnych poszukiwaniach pracy. Na tle tych, którzy sobie przebimbali wakacje, w dokumentach aplikacyjnych i podczas rozmów kwalifikacyjnych dobre wrażenie robi zdobyte doświadczenie, zaangażowanie, determinacja i zaradność. Wystarczyło tylko zrezygnować z 2-3 tygodni wakacji. Więcej na temat planowania kariery oraz strategii poszukiwania pracy w oświacie i w jej „otoczeniu” przeczytasz w PORADNIKU.

Praca po pedagogice

CO PO PEDAGOGICE?

O „popedagogicznych” realiach i możliwościach poczytaj tutaj:
http://www.goldenline.pl/forum/1196604/pedagogika-slepa-uliczka-czy-brama-do-wielu-mozliwosci

POLECAMY!

Dzięki tej książce dowiesz się:

  • jak planować swoją karierę zawodową
  • jak, gdzie i kiedy szukać pracy w zawodzie i poza oświatą
  • jak napisać skuteczne CV i list motywacyjny
  • jak przygotować pedagogiczne portfolio
  • jak rozwijać własne zasoby i doskonalić warsztat pracy
  • jak wdrażać innowacje pedagogiczne
  • jak opracowywać projekty edukacyjne
  • jak realizować działania z zakresu oświatowego Public Relations
  • jak tworzyć własne publikacje

ZAMÓW PORADNIK NA  www.e-pedagog.pl

W wielu publikacjach i bezpośrednich wypowiedziach – zarówno kandydatów, jak i osób rekrutujących – spotkałem się ze stwierdzeniem, że podstawą przy staraniu się o pracę jest dobre CV – w tym również pracę w oświacie. Osobiście zawsze uważałem, że ważniejsze jest praktyczne pokazanie tego, co się potrafi, jednak z przeprowadzonych ostatnio rozmów z dyrektorami kilku szkół okazało się, że CV jest dla nich kluczowe nie tylko w przypadku kandydatów, których widzą pierwszy raz na oczy, ale również w odniesieniu do praktykantów, stażystów czy wolontariuszy, których goszczą u siebie tygodniami lub miesiącami. Dyrektora interesuje bowiem – obok opinii opiekuna stażu czy praktyk oraz własnych obserwacji – wieloaspektowy zawodowy portret kandydata, ujawniający wszystko to, czego nie udało mu się zaprezentować w praktyce. Ponadto – jak stwierdzili zarządzający szkołami – wygodnie jest mieć wgląd w kompleksową charakterystykę kwalifikacji, kompetencji, umiejętności, doświadczeń oraz osiągnięć aplikującego. Tak więc musiałem przyznać rację, że pedagogiczna „cefałka” odgrywa ważną rolą nie tylko w przypadku kandydatów próbujących sforsować mury placówki, ale również szczęściarzy, którzy znaleźli się wewnątrz jako praktykanci, stażyści lub wolontariusze.

Dokumenty aplikacyjne pedagoga/nauczyciela – podobnie jak reprezentantów innych dziedzin – mają swoją specyfikę, którą należy uwzględnić przy ich tworzeniu. Curriculum Vitae i list motywacyjny powinny zawierać informacje o karierze edukacyjnej (i zawodowej, jeśli ma się już jakąś praktykę) oraz wspomnianych wyżej kwalifikacjach, predyspozycjach, umiejętnościach i doświadczeniu. Warto zatem traktować je jako zbiór argumentów mających przekonać pracodawcę, że jest się osobą, która spełnia jego oczekiwania (a jeszcze lepiej, jeśli je przewyższa).

Istnieje wiele wzorów CV – zarówno pod względem formy, jak i treści – dlatego poniżej ogólnie opisałem te uniwersalne elementy, które można w indywidualnie dobranej konfiguracji zamieścić w swoich pedagogicznych aplikacjach.

WYKSZTAŁCENIE
Tutaj powinieneś wypisać szkoły, do których uczęszczałeś, zaczynając od tej, którą ukończyłeś ostatnio lub w której nadal się uczysz. Twoją listę powinna zamykać szkoła średnia, chyba że wcześniejsze etapy edukacji miały profil lub charakter, który chcesz zaakcentować w swoim CV, np. szkoła podstawowa muzyczna lub sportowa, Gimnazjum Umiejętności Twórczych itp. Jeśli w szkole średniej lub wyższej pisałeś pracę dyplomową z dziedziny związanej ze specjalizacją lub charakterem placówki, w której chcesz pracować, zamieść w CV jej temat. Dzięki temu możesz być postrzegany jako ekspert w tej właśnie dziedzinie.

DOŚWIADCZENIE ZAWODOWE
Tak brzmiący nagłówek jest pojemniejszy niż „Praca zawodowa”, ponieważ możesz w tym miejscu zawrzeć – obok pracy etatowej i wakacyjnej – wszystkie formy dotychczasowej aktywności składające się na Twoje doświadczenie, czyli: odbyte praktyki, staże, wolontariaty oraz działalność w organizacjach społecznych. Jeśli jednak zdecydujesz się na rozdzielenie swojego doświadczenia zawodowego na poszczególne kategorie, mogą one zostać opatrzone nagłówkami: PRAKTYKI, STAŻE, WOLONTARIATY, DZIAŁANOŚĆ W ORGANIZACJACH SPOŁECZNYCH

DODATKOWE KWALIFIKACJE
W tym miejscu możesz wypisać wszelkiego rodzaju udokumentowane kursy, szkolenia, warsztaty, konferencje szkoleniowe itp.

SAMODOSKONALENIE
Ten element nie jest popularnym punktem zamieszczanym w życiorysie, jednak możesz w nim zawrzeć wiele cennych informacji eksponujących Twoje mocne strony, np.: studiowanie literatury z zakresu arteterapii, odwiedzanie edukacyjnych serwisów internetowych i przeglądanie artykułów dotyczących metodyki pracy w świetlicy szkolnej, udział w konferencjach naukowych (w tym miejscu wymień tytuły konferencji, ich daty oraz organizatorów, np. uczelnię, instytucję, wydawnictwo edukacyjne), odwiedzanie targów edukacyjnych (wymień daty i miejsca).

WŁASNE PUBLIKACJE
Publikacjami, którymi możesz się pochwalić są nie tylko artykuły, programy, scenariusze opublikowane w czasopismach, internetowych serwisach edukacyjnych; autorskie podręczniki albo ebooki, ale również własny „zawodowy” blog lub strona internetowa, bądź wypowiedzi (posty) na specjalistycznych forach lub w portalach społecznościowych. W CV podaj tytuły publikacji oraz czasopism, adresy serwisów internetowych, autorskiego bloga lub strony WWW, linki do wypowiedzi na forach itp. – oczywiście wraz z datami ich opublikowania.

NAGRODY I WYRÓŻNIENIA
W tym miejscu możesz wymienić swoje szczególne osiągnięcia zawodowe – nagrody, dyplomy, wyróżnienia zdobyte w konkursach osobiście (np. tytuł kreatywnego pedagoga roku, nagroda dyrektora placówki, nagroda zdobyta podczas studiów, np. za najlepszy autorski scenariusz, projekt, program) lub wraz z grupą swoich podopiecznych (np. I miejsce w Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Szkolnych).

DODATKOWE INFORMACJE
Możesz tutaj opisać swoje umiejętności obsługi komputera i poszczególnych programów, np. aplikacje pakietu MS Office (Word, Excel, PowerPoint), programy graficzne (Corel, Photoshop), programy edukacyjne (seria „Klik uczy…”, „Dyslektyk”); umiejętności obsługi urządzeń biurowych, Internetu i poczty elektronicznej; znajomość języków obcych itp.

ZAINTERESOWANIA
Nie tylko charakteryzują one Twoją osobowość (cierpliwość, systematyczność, kreatywność, zdolności manualne, artystyczne itp.), ale również potencjał pedagogiczny. Jest on tym większy, im bardziej możesz w swojej pracy zawodowej (zarówno edukacyjno-wychowawczej, jak i organizacyjnej) wykorzystać posiadane przez siebie pasje i predyspozycje (np. zdolności artystyczne, organizacyjne itp.).

REFERENCJE
Jeśli posiadasz referencje wystawione przez Twoich przełożonych, dyrektorów lub kierowników instytucji, z którymi do tej pory współpracowałeś, możesz je tu wymienić, a ich kopie załączyć do dokumentów aplikacyjnych lub zabierać ze sobą na rozmowy kwalifikacyjne.

Może się zdarzyć, że w swoim CV dostrzeżesz jakąś piętę achillesową, czyli jego słaby punkt. Pomyśl więc, co mógłbyś zrobić, żeby ten stan zmienić. Niekiedy wystarczy ukończenie jakiegoś kursu lub rozpoczęcie kilkumiesięcznego wolontariatu w wybranej przez Ciebie placówce. Z kolei list motywacyjny powinien stanowić kompozycję argumentów uświadamiających pracodawcy korzyści, jakie uzyska, zatrudniając Cię. Koniecznie zadbaj o to, by znalazły się w nich argumenty odpowiadające hipotetycznym lub sprecyzowanym (np. w ogłoszeniu) oczekiwaniom i wymaganiom stawianym potencjalnemu kandydatowi. Sztampowe, uniwersalne dokumenty, wysyłane hurtowo wszędzie, gdzie się da, są nie tylko oznaką braku profesjonalizmu nadawcy, ale i szacunku dla adresata.

Więcej informacji na temat poszukiwania pracy w oświacie (i nie tylko) oraz rozwijania kariery zawodowej pedagoga/nauczyciela (m.in. w oparciu o innowacje pedagogiczne oraz projekty edukacyjne i artystyczne) znajdziesz w poradniku:

CV Pedagoga

WWW.KREATYWNAEDUKACJA.PL

Zamów poradnik

Aby twórczo!

Twórczość przez duże „Tfu”!